Wielen spelen een cruciale rol in de prestaties van een triathlonfiets. Maar afhankelijk van het type fiets - klassiek of tijdrit -, de aard van de wedstrijden waaraan u deelneemt en uw niveau, kan het meest geschikte model voor uw behoeften sterk verschillen.
Hier vindt u dan ook hulp om uw keuze te maken.
De belangrijkste punten
- De typen velgen (profielen en materialen), spakenpatroon en naven ;
- Tubulars of banden (tubetype, tubeless) ;
- Het type rem: blokrem of schijfrem.
ALLES OVER WIELEN
VELG, NAAF EN SPAAK
De velg, de naaf en de spaken zijn de drie elementen die de specificaties van een wiel bepalen.
De eerste vraag die u zichzelf moet stellen bij de aankoop van een paar wielen betreft de velghoogte (of profiel). De hoogte varieert doorgaans van 20 tot 80 mm. .
Hoe hoger een velg, hoe zwaarder en aerodynamischer hij is: hij zal moeilijker op gang te brengen zijn bij de start, maar vertoont vervolgens een betere kinetische energie. U moet ook rekening houden met turbulentie bij harde zijwind.
Omgekeerd geldt: hoe lager de velg, hoe lichter, nerveuzer maar ook comfortabeler hij is, dankzij langere spaken die het geheel meer souplesse geven. Hij komt veel sneller op gang dan een hoog wiel, maar presteert daarna minder goed eenmaal op snelheid. Terwijl lichtheid en reactiviteit primordiaal zijn in het gebergte, kan de traagheid die door het gewicht van de velg wordt gegenereerd nuttig zijn op vlak terrein waar de gemiddelde snelheid belangrijk is. Op vlakke wedstrijden geeft men dus de voorkeur aan aerodynamische velgen met een hoog profiel.
Er bestaat dus geen perfect wiel, maar wielen die zijn afgestemd op elke discipline.
Wielen worden doorgaans ingedeeld in drie hoogten:
Laag
(< 30 mm)
Ideaal in het gebergte of op parcoursen met veel herhaalde versnellingen.
Middelhoog
(30 tot 49 mm)
De meest veelzijdige, ideaal voor gevarieerde parcoursen. Ze zijn met name geschikt voor triathleten die niet meerdere paar wielen willen aanschaffen.
Hoog
(vanaf 50 mm)
Ideaal op vlakke tot licht heuvelachtige parcoursen en op lange afstanden.
Het is belangrijk op te merken dat bij de topmodellen een verschillende hoogte voor en achter gehanteerd kan worden om het best mogelijke compromis te bereiken tussen comfort, rendement en rijnauwkeurigheid.
Naast het profiel van de velg speelt ook het materiaal een belangrijke rol. Het verschil tussen aluminium velgen en koolstofvelgen heeft niet zozeer betrekking op het gewicht als wel op de nervositeit en stijfheid. Maar ze zijn ook fragieler met een groter breukrisico bij een val.
Alles hangt af van uw doelstellingen maar ook van uw budget, want als de meest performante aluminium wielensets de 1.000 euro overschrijden, vormt dit bedrag de instapdrempel voor koolstofwielen. Als u winnaarambities koestert, zullen koolstofvelgen vanzelfsprekend de keuze zijn.
Het tweede samenstellende element van een wiel is de naaf, die het lageersysteem integreert. De kwaliteit van de naaf zal de kwaliteit van de wielen sterk beïnvloeden. Een performante velg uitgerust met middelmatige naven kan niet al zijn kwaliteiten tot uiting brengen. Bij de meest hoogwaardige naven kunnen keramische lagers worden gevonden die de wrijving verminderen. Buiten de kwaliteit kan het lageersysteem van het type zijn: "kegel/cup" dat regelmatiger onderhoud vereist maar over het algemeen betrouwbaar is in de tijd; of van het type "afgedicht lager" zonder onderhoud (eenvoudige vervanging van het lager wanneer het defect is).
Tot slot, en zeker niet het minst belangrijk, is het spakenpatroon, aangezien de rol ervan is te zorgen voor een perfecte verbinding tussen de naaf en de velg om het vermogen, de reминspanning en de richtingsveranderingen over te brengen. Het tolereert ook een zekere vervorming om comfort en robuustheid te bieden. Het spakenpatroon wordt bepaald door het aantal spaken op een wiel en het type kruising. Hoe meer spaken een wiel heeft, hoe zwaarder en steviger het is. Triathlonwielen tellen doorgaans 24 tot 28 spaken, afhankelijk van de specificaties van het model.
Wat het kruispatroon betreft, het meest klassieke en nog steeds meest betrouwbare, bestaat uit spaken die 3 anderen kruisen (een spaak kruist altijd 3 andere). Men vindt ook spaken die 2 anderen kruisen of radiaal, dat wil zeggen loodrecht op de naaf. Deze laatste oplossing is voornamelijk te vinden op voorwielen met blokremmen, omdat ze niet sterk genoeg is om de remspu van schijfremmen of het koppel van het vrijwiel te weerstaan.
Wat de spakenvorm betreft, zijn platte spaken stijver en aerodynamischer. Ze verdragen ook een hoge spanning. Maar als u meer comfort zoekt, zijn ronde spaken beter geschikt.
BANDEN OF TUBULARS?
Buiten persoonlijke voorkeur heeft de keuze voor een paar wielen met banden of met tubulars zeer verschillende gevolgen in het dagelijks gebruik.
Velgen voor tubulars zijn lichter en laten hogere bandenspanning toe: het resultaat is een beter rendement zonder aan comfort in te boeten, dankzij een betere vervormingscapaciteit. Het is daardoor gemakkelijker om een bocht te nemen met een scherpe aanvalshoek. Tubulars laten ook toe om enige tijd te rijden op lage druk, zelfs na een lekke band, in het bijzonder met een reparatiespray. Anderzijds, en dit is de voornaamste beperking van de tubular, is de reparatie ervan veel gecompliceerder en om niet te zeggen onmogelijk alleen aan de kant van de weg (elke hulp is verboden in triatlon). Een tubular moet namelijk minstens 24 uur van tevoren worden gemonteerd zodat de lijm perfect kan drogen.
Velgen met banden zijn in de eerste plaats praktischer omdat het verwisselen eenvoudig en snel gaat. Bovendien is een reservebinnenband veel gemakkelijker te vervoeren dan een nieuwe tubular. Wat het rijgedrag betreft, banden presteren vaak beter op natte wegen en bij koud weer, ook al hangt dit allemaal af van het type rubber. U kunt uw banden op elk moment monteren, op het laatste moment als u dat wilt, waardoor u zich perfect kunt aanpassen aan de klimatologische en wedstrijdomstandigheden. Tot slot is de prijs van een band over het algemeen lager dan die van een tubular.
Het is belangrijk op te merken dat steeds meer velgen Tubeless-compatibel zijn, dat wil zeggen het monteren zonder binnenband toestaan. In dat geval vindt men de rendements- en comforteigenschappen van tubulars terug zonder de nadelen, aangezien het risico op een lekke band minimaal is en in het geval dat dit toch gebeurt en de preventieve vloeistof en/of de pluggen het probleem niet oplossen, kunt u altijd repareren door een binnenband te plaatsen. Deze oplossing wint dan ook steeds meer aan populariteit bij triathleten.
BLOKREMMEN OF SCHIJFREMMEN?
Zoals in andere disciplines ontwikkelt schijfremmen zich steeds meer in de triatlon. De nieuwe fietsmodellen zijn tegenwoordig overwegend uitgerust met schijfremmen. Het aanbod van wielen is daardoor nu even groot voor blokremmen als voor schijfremmen.
Ze bieden tegelijkertijd een groot remsermogen en een optimale dosering, schijfremmen zorgen voor uitstekende remprestaties onder alle omstandigheden of op elk type weg, beperken de slijtage en opwarming van het velg-/blokpaar en elimineren problemen met kabels die oxideren of vastlopen.
Schijfremmen bieden ook een ander voordeel voor triathleten die een paar aluminium wielen én een paar koolstofwielen voor de wedstrijd hebben, aangezien de remblokjes niet meer systematisch verwisseld hoeven te worden wanneer u van het ene naar het andere wisselt, zoals het geval is bij velgen voor blokremmen.
Hoe dan ook, als u al uw fiets heeft, heeft u geen keuze en moet u de wielen nemen die passen bij uw remsysteem.
WELKE WIELEN VOOR MIJN GEBRUIK?
In de triatlon is de keuze van de wielen cruciaal om het geheel te optimaliseren en maximaal te profiteren van de eigenschappen van het frame. Deze keuze zal voornamelijk afhangen van de te rijden parcoursen en de weersomstandigheden.
De meeste triathleten hebben minstens twee paar wielen, waaronder een paar lage basisvelgen voor de training en een of meerdere paren voor de wedstrijd.
Lage velg:
Men kiest voor een lage en lichte velg die nerveuze beklimmingen en krachtige versnellingen garandeert voor gebruik in het gebergte. Een instapmodel is ook perfect voor trainingen op slechte wegen en tijdens de wintermaanden wanneer het materiaal zwaar op de proef wordt gesteld.
Hogere en geprofileerde velg:
Een hogere en geprofileerde velg heeft de voorkeur op vlakke of heuvelachtige parcoursen vanwege de prestaties op het gebied van kinetische energie en aerodynamica. De onmisbare aanvulling op een fiets van het type Triathlon / CLM.
Lenticulair wiel:
De meest ambitieuzen kunnen gebruik maken van een lenticulair wiel als de weersomstandigheden dit toelaten (afwezigheid van wind). Deze wielen zijn echter veeleisend om te gebruiken, zowel fysiek als technisch, en vereisen dus een goede beheersing. Voorbehouden aan ervaren triathleten en topsporters.
Découvrez tous nos conseils & Tutoriels